Amaçlarımız aslında çok kötü değildi, bir kaç arkadaşla başladık.sohbet odaların da güzel bir ortam yapmıştık kanımızca, o kadar güzeldi ki sohbet'imiz 2000 kişi üzerinde olan bir mekanı resmen kendimize imrendiriyor duk, herkesin dikkatini çekmeye başlamıştık aramıza girmek için can atıyorlardı resmen, derken birkaç kız sürekli bizim bulunduğumuz sohbet odalarına girmeye başlamıştı, içlerinden birisi çok dikkatimi çekmişti. Sohbetini takip ediyor her konuşmasını ince ayrıntısına kadar izliyordum, güler yüzlü sevecen bir kızdı, aklımı başımdan almıştı fakat kendisi bunun farkında bile değildi, izliyordum sürekli onu uzaktan uzağa, güldüğü şeylere gülüyor, kızdığı şeylere kızıyor olmuştum bende farkında değildim, elimde olmadan ona aşık oluyordum. Uzaklaşmak istedim, kendimi çekmek istedim diğer arkadaşlarımla o kadar canlı sohbetimiz kalmamıştı kendi adıma, diğer arkadaşlarımız da bu durumumu fark etmeye başlamıştı. hatta samimi görüp beni kendilerine bana neler olduğunu sormuştu, diyememiştim kendisine, dalga geçeceklerini düşünüp beni makara kaynağı yapacaklarını düşünüp içimi dökememiş tim, oysa o kızı gördüğümde içimde volkanlar patlıyordu sanki, uzun bir süre bu şekilde yaşadıktan sonra kendisine açılmaya karar verdim. dedim ya hani bir sevgili olmak istedim sadece, bir merhaba yazdım. uzun bir süre beklettikten sonra, cevap verdi. kendisine ismiyle seslendim. ve içimi döktüm kendisine dinledi sadece beni sessizce dalga dalga yazdım ben içimden geçenleri. cümlemin sonuna geldiğinde ise bana durmamı söyledi, ve kendisi döküldü uzunca, okumak istedim yazdığı her cümlesini başından sonuna kadar, ama en başında yazdığı '' bir sevgiliye şuan ihtiyacım yok'' ile başladığı için geri dökülen cümleleri nin harfleri bir karınca taneleri gibi dağılıyordu gözlerimde, dedim ya amacım bir *sevgili olmaktı sadece. Aklımdan o kadar şey süzüldüki acaba yanlış mı yaptım, onun aklında böyle bir şey yapmak yoktu da ben mi fazla abarttım diye o yazarken bunları düşünüyor yazdıklarına bir türlü dikkatimi veremiyordum. Arkadaş olabileceğimizi bizden daha fazla bir şey olmayacağını söyledi sonunda. Eski neşem kalmadı sanki bir anda bilgisayarıma şiddet uygulamak istedim öfkemi derlerdi buna yoksa reddedilmek mi bir türlü isim koyamıyordum.

İstenmemek nasıl bir şeydi ?

psikolojim darma dağın hale gelmişti, bir kaç gün kendime gelemez olmuştum sonra eski kaldığım yerden devam etmek istedim, yine arkadaşlarımın arasına katılarak sohbet odalarında o tatlı şen makara mıza devam etmeye başladım aradan 2 hafta kadar geçmişti sonra benimle özel konuşmak istedi kendisi, gözlerimin içi gülmüştü acaba oda beni mi düşündü diye 3 *saniye içinde 3 milyon cümle geçti aklımdan. hemen özel görüşme isteğini kabul ettim, ve bana gerçekten seni kendime aşık mı ettim ? diyerek başladı cümlesine. Ben bekledim devam etmesini, benim amacımda bizimmekan.com 'a gelerek sadece eğlenceli chat ederken vakit geçirmekti ama o gün seninle konuşurken üzüldüğünü hissettiğini dolayısı ile bu açıklamayı yapmak zorunda kaldığın söyledi. Gözlerimde o hırçın sevinç kayboldu birer birer yine, yine o dalga dalga yazdıkları karınca döküntüsüne benzedi gözlerimde, fakat en son yazdığı cümle dikkatimi çekmişti. BEN EVLİYİM cümlesi, işte o anda sanki kendimi biraz daha rahatlamış hissetmiştim sonra gülümsedim kendisine ve şöyle dedim. Biliyor musun bana ilk ''bir sevgiliye şuan ihtiyacım yok'' dediğinde ben acaba yanlış mı anladım diye üzülmüştüm ve kendimi reddedildim zannederek 2 hafta kendime gelemedim, Seni çok sevmek istedim kendimden daha çok, Amacım bir sevgili olmaktı seninle ömür sonuna kadar. Fakat senin hayatın doluymuş bunu öğrendim, bu dürüst açıklaman için gerçekten teşekkürlerimi sunduğumu söyleyerek teşekkür ettim ve bugün kendisi ile 3. Yılımızı kutladık Samimi gerçek bir arkadaşız. Teşekkürler Bizimmekan.com*